Kliek op die foto’s onder of op die indeks bo om verder te lees.

Rubrieke

Siel van ‘n vrou deur Milanie
Vosloo

My hart se punt deur Lizette Murray

Glo soos ‘n kind deur Chante Hinds-Moller

Rubrieke - Diepe water

Dieper water deur Jimi le Roux

Lewensblik deur Marzanne Leroux-Van der Boon

“Vind jou vreugde in die Here, en Hy sal jou gee wat jou hart begeer. Laat jou lewe aan die Here oor en vertrou op Hom; Hy sal sorg.”         Psalm 37:4-5

“Vir alles is daar ’n vaste tyd, elke ding onder die son het sy tyd.” Prediker 3:1

Vanoggend sukkel ek en Johan om uit die vere te kom. Christoff, ons jongste is vir die universiteitsvakansie tuis en het saam met hom die rustigheid van ’n student met vakansie gebring wat kort-kort dreig om ons werkendes te oorval. Ek staan op om vir ons koffie te maak. Ons groot kind het intussen tussen Ma en Pa op die bed ingeskuif. So lê ons drie totdat die son in yl strepies oor die stoep skuif en die nattigheid, wat op die koue ruit saamgepak is, soos diamantjies in die oggendlig laat blink. In die verte roep ’n tortelduif en buite die venster kwetter ’n versameling parmantige voëltjies luidkeels in die bome se kaal takke.

Ek lê so lank as moontlik met die komberse opgetrek tot onder my ken om die saligheid te geniet. So bring elke seisoen sy eie vreugdes.

Die wintermaande is vir ons gesaai met verjaarsdae en word daar gereeld, al is dit koud en vaal buite, om die lang tafel fees gevier. Om Oupa se 85e verjaarsdag te herdenk word die lang tafel wat gewoonlik op die stoep staan, vanjaar na binne gedra. Die rusbank en stoele wat in die sitkamer staan word vir die geleentheid om die kaggel in die eetkamer gepak. Ten spyte van die ysige naweekweer word daar gesellig regdeur die huis gekuier. In die oond bak ’n gerookte varknek en soet pampoenskywe vir die feesmaal, terwyl ons oudste buite by die agterdeur die twee lamsboude, wat my broer uit die Vrystaat aangery het, op die kole koester. Lank nadat die ouer garde huis toe is, kuier die broers en susters nog voor die kaggelvuur.

“Kom ons los die meubels vir ’n rukkie so” sê Johan toe ons later die aand begin opruim.

Nou word daar saans voor die vuur in plaas van die televisie gekuier. Die kinders sit saans langbeen opgekrul op die banke, terwyl die honde snoesig teenaan die kaggel aan die gemeenskaplikheid deel. Dis asof die koue mens nader aan mekaar dwing.

My gedagtes dwaal in hierdie dae gereeld na die verloop van tyd en hoe dinge bly verander. Ons oudste is besig met sy finale jaar-studies en gaan waarskynlik volgende jaar iewers ver van die huis af moet gaan werk. Ek probeer styf vashou aan elke kosbare dag wat hy nog by ons in die huis is. Die vier weke wat ons jongste tuis is, word meer werd as geld.

Vanoggend het ek ’n behoefte om die hoofstukke in my Bybel wat deur die onbekende Prediker geskryf is, op te soek. Vir alles is daar ’n tyd, skryf hy. Maar ook dat die lewe ’n gawe is uit God se Hand.

“Ek het ook iets gesien wat goed is: dit is aangenaam om te eet en te drink en die lewe te geniet onder al die geswoeg op hierdie wêreld. Dit kom ’n mens toe vir die hele leeftyd wat God hom skenk. God laat die mens sy deel ontvang en sy werk met vreugde doen. Dit is ’n gawe van God.” (Prediker 5:17-18)

Mag jy die winter en al sy vreugdes omarm tot die volgende aanlyn-uitgawe van Lééf met hart & siel op 1 Augustus beskikbaar is.

 

Christine Ferreira

Redakteur

 

Volg Lééf met hart & siel op sosiale media