Sit jou hart op papier 2019-09-30T20:02:27+00:00

Foto Hanneri de Wet

Die kleremaakster

Op Facebook is daar ’n naaldwerkgroep wat ek op ’n dag ge-like het – susters met gemeenskaplike belangstelling – voortdurend geïnteresseerd in, en besig met naaimasjien en naalde en gare en groot skerp skêre en lap en rokspatrone. En so kloek hulle van vroeg tot laat oor geskikte lap, oor aanpas, uitsny, verstel, ontwerp, groter sny of omsoom.

Nou die oggend in die diens is daar voorgelees oor Dorkas. Sy kon net sowel deel van hierdie genootskap wees, want sy was ook ’n vrou wie se hande in besig-wees ander mense aangetrek het. Na haar dood kom al haar handewerk weereens na vore.

“Toe Petrus daar kom, bring hulle hom in die bo-vertrek; en al die weduwees kom by hom staan en ween en wys hom die onder- en bo-klere wat Dorkas alles gemaak het toe sy nog by hulle was.” (Handelinge 9:39)

Kleremaak is ’n belangstelling óf ’n talent of albei. My ma was ’n naaldwerkster by uitnemendheid en ons jongste dogter het dit ook as loopbaan gekies toe sy mode-ontwerp gaan studeer het.

Die Heilige Gees is elke gelowige se bekleër. Agter die skerms en dikwels ongesiens werk Hy om ons te bedek met die Een sonder wie ons arm, naak en beklaenswaardig sou wees. Die Werker van die Godheid wat al vir Adam en Eva klere gegee het sodat hulle skaam-wees na die sondeval bedek kon word.

Genesis 3:21 vertel: “En die Here God het vir die mens en sy vrou rokke van vel gemaak en hulle dit aangetrek.”

Vir hierdie bedekking moes diere doodgemaak word om die velle te kry – bloed moes dus vloei. Jesus se bloed moes ook vloei toe God sien dat die mens in sy sonde skaam en gestroop van waardigheid was.

Maar in genade en hemels-bevoorreg kan ons nou weer bedek wees. Daagliks aangetrek. Toegemaak met Sy natuur van sagmoedigheid of selfbeheersing of vrede as vrypostige woede of jaloesie of lelike antagonisme in onbeskroomdheid my vleeslike menswees wil ontbloot. My binne-mens nie aangetrek met die vel van ’n bok of die pels van ’n tier of skoene van ’n rob nie, maar die bekleding en waardige bedekking deur die wese van die Lam.

Want ook hiérvoor het Hy Sy uitnemendste prys betaal. Daardie dag toe Hy vir ’n naakte mensdom kaalgestroop aan ’n onbeskaamd, ontboesemende kruis moes hang.

Hanlie Nel-Smith, Stellenbosch

Foto geneem deur Yolandie Turner

Inspirasie

Weereens baie dankie vir die puik en inspirerende Winter 2019 uitgawe van Lééf met hart & siel. Die artikel oor vrees en bekommernis (Minder kommer, meer geloof, bladsy 90-92) het my aangegryp omdat die droogte ons knel. Tog is dit deel van baie se lewens. Ek het die artikel vir my man gegee om dit vir sy preek van verlede Sondag te gebruik. Hy tree as lekeprediker op, aangesien ons gemeente tans sonder predikant is. Die reaksie hierop was oorweldigend. Baie dankie vir dié persoon wat geïnspireer en gelei was vir hierdie artikel. Ek sien só sien so uit na die volgende uitgawe! Mag julle almal so geïnspireerd bly.

Cecile Strauss, Marchand

Keteltjie

Liewe Lééf-span, dankie vir die mooi Woord en woorde wat julle daagliks met ons deel en vir al die moeite wat jul steeds doen. Ek stuur vir julle ’n kleurpotloodskets wat ek gemaak het van een van die foto’s wat onlangs op julle Facebookblad verskyn het. Dit is so ’n mooi foto met die perfekte kleursamestelling. Weereens dankie dat ek dit as verwysing mag gebruik het.

Ria Fouché, Zeerust

Foto geneem deur Irma Raspel

Die dun draadjie van die lewe

My kop werk vanoggend oortyd voor die stoof. Ek wonder oor die lewe, oor mense wat jou pad kruis en ander wat uit jou lewe geruk word. Ek verlang na my mense, ek voel so ver van hul maar tog voel ek so naby aan hulle. So breek ek die eiers van die plaas, die geelste, mees perfekte eiers. Dankie Ma dat ek plaaseiers in Johannesburg kan breek. Ek troetel hierdie skoendoos vol eiers sodat ek so bietjie langer nut vir dit kan hê. En stuur sommer ’n boodskap plaas toe om te sê sorg dat die hoenders genoeg kos kry!

Terselfdertyd maal my kop oor die Boodskap vanoggend. Ek moet nie net kyk nie ek moet sien. Wow! Is dit soos hoor en luister? Oom Frik het altyd gesê, as die koerant teen jou vaswaai, dan moet jy dit lees … En dan het hy met sy ondeunde kyk en lag gewag op jou reaksie! Vanoggend besef ek dit was eintlik kragtige woorde.

Terwyl ek so na die pan met eiers staar, sien ek dat een eier ’n hartjie gevorm het. Ek kon vir ’n oomblik nie die eiers meng nie, ek het nie net gekyk nie, maar gesien! Ek kry so ’n ligte en vol gevoel en ek besef vanoggend dat die dun draadjie van die lewe my met my hartsmense verweef. Al word ’n hartsmens dalk uit jou lewe geruk, deur omstandighede, deur die dood, of net deur die lewe, die dun draadjie sal die band nie kan laat breek nie.

Liana Kotzé, Johannesburg

Stuur jou brief of foto aan navrae@leef.co.za