Sit jou hart op papier 2019-10-31T21:14:37+00:00

Foto | Pexels

Mank

Nou die dag vertel Kwêla die storie.

Van Sampie en Wiesman in Mongolië.  En die perde.  Hoe hulle skof vir skof ‘n nuwe perd moes neem. En dan eers ‘n entjie met die nuwe dier moes ry om vas te stel of hy nie mank is nie.

Mense raak ook soms mank.  Mank as jou kuit seer is of jou heup al geslyt.

Maar soms kom mank ook in jou siel – soos as iemand jou onverwags ‘n skewe woord gegee het. Of die lewe jou ‘n dwarsklap moker. Of ‘n onverwagte klip op jou lewenspad jou voortvarende voet laat swik.

Partykeer is mankheid net tydelik. Raak jou gewrig of spier weer gesond omdat dit net gekneus, maar nie geskeur was nie.  Of kom jou siel nog ‘n keer oor ‘n teleurstelling van verwerping of seerkry.

Maar soms loop mense hulle lewe lank mank.  Hink en pink hulle wanneer ‘n voet horrel, ‘n been korter is of ‘n fraktuur skeef aangegroei het. Of onophoudelik onsigbaar mank wanneer ‘n kind gesterf, ‘n huweliksmaat uitgestap of afdanking ‘n werk gekos het.

Jakob was ook mank. Kruppel nadat hy na ‘n seisoen van bedrog en konkel in stryd en stoei gedurende ‘n donker nag in geslaanheid tot bedaring moes kom.

Soms kom mank omdat ek te vinnig te veel wou doen. Soos Mongolië se perde. Dan bedoel mank eintlik dat dit tyd is vir afskaal. Vir ratte ruil. Dat ek medisyne moet neem en by genesing moet kom. Of vir ‘n rusrondte moet uitsit.

Maar soms is God in my mank. Begelei Hy sélf my deur n Jabbokdrif van worstel.

Maar getrou aan Sy goedbedoelinge en welwillende hart, bly Hy, soos vir Israel, áltyd altyd deel van my seën…

Hanlie Nel-Smith, Stellenbosch

Skildery deur Lezel Sylvester

Ek weet nie

 

Ek sit vandag ‘n tydskrif en deurblaai – met raad vir alles onder die son! Hoe om maer te word, hoe om gelukkig te wees (glo net 10 stappe deur redelike jong mense geskryf), raad vir ‘n gelukkige huwelik, om jou maag plat te kry, hoe om jou dag te begin, gesonde en bekostigbare kos (goedkoop kry jy nie meer nie!), digitale ouerskap (wonder wat dit sou wees en werk dit regtig want hoekom val huishoudings uitmekaar en het kinders depressie?), waarskuwings oor fone wat ge-“hack” word en vele meer.

Al hierdie raad het ek eintlik nie meer nodig nie (behalwe vir die fone), my kinders is groot en ek dink nogal dat hulle gebalanseerde volwassenes is, my maag sal ek nooit plat kry nie, ek het geen keuse as om ekonomies te eet nie, ek eet ‘n tjoklit en drink ‘n gasie wyn (deesdae dooswyn) as ek daarvoor lus kry.

Ek ry vanoggend verby Karl Bremer Hospitaal en skielik help al die jare se raad nie vir die verskriklike hartseer wat in my opkom nie.

My seun het jare gelede agt maande daar gelê na ‘n ongeluk. ‘n Aantreklike jong man met ‘n ongelooflike toekoms voor hom, skielik gestrem en afhanklik van ander mense. Mense sê wees dankbaar hy leef. Is dit beter vir hom dat hy oorleef het? Ek weet nie. Is dit beter vir my? Ek weet nie. Ek het my kind aan dood afgegee, want hy is weg. En in sy plek kry ek skielik n vreemde, volwasse persoon terug – met my seun se liggaam, maar ook nie. Want nou is hy van my afhanklik. Ek moet hom weer van vooraf leer ken. En ook myself – want ek het skielik nou ‘n vreemde rol bygekry (met baie raad van ander!!). Ek (en natuulik my gesin) moet aanpas en drastiese aanpassings maak! Hoe oorleef ‘n ma (en pa) dit? Ek weet nie. Watter raad kan ek vir ‘n mamma gee as dit haar kind oorkom? Ek weet nie. Vind mens ooit volkome vrede? Ek weet nie. Wat gaan in sy gedagtes om? Ek weet nie. Hoe het dit sy broer en suster geraak? Ek weet nie. Het dit van my n beter mens gemaak? Ek weet nie. Wat lê vir hom voor as ek die dag nie meer daar is om hom te versorg nie? Ek weet nie.

Raad is daar baie – selfs van dié mense wat self deur een of ander krisis gaan wat dalk help. Maar dit vat nooit dáárdie pyn weg nie. ‘n Herinnering bring al die hartseer en vrae aan God terug. O, daardie tyd het ons baie raad gekry – bid, glo, salf hom met olie, akupunktuur, koperpenne, suurstof, magnetiese velde, huil, skree, gaan vir terapie en nog vele meer! Het dit gehelp? Ek weet nie.

Maar een ding weet ek: hierdie pad sou ek nie kon loop sonder my God nie.

Sanet Breet, Hartenbos

Skildery deur Leoni Prinsloo

My pa

Ek was bevooreg nie net om ‘n Hemelse Vader te hê nie, maar ook ‘n aardse vader wat my liefgehad het.

My pa was ‘n groot Godsman. Hy het vir my die grondslag gelê om lief te word vir die Woord. Hy het om en by in 1956 sy doktorsgraad in Teologie aan die Vrije Universiteit van Amsterdam gestudeer. Hoewel ek nie seker is dat hy dit voltooi het nie. My twee oudse broers is dus in Nederland gebore en het Nederlandse burgerskap.

My pa het ook begin met mooi drome en ideale, maar sy planne het nie so uitgewerk nie en later in sy lewe het hy alleen by my en Koos op die plaas kom bly.

Dit was nie altyd maklik nie. Somtyds moet ‘n kind staan tussen die ouer wat hy moet eer volgens die vyfde gebod van die tien gebooie en sy man of vrou vir wie hy sy ouer sal verlaat en hom/haar sou aankleef volgend Genesis twee. Jy is verdeel tussen ‘n ouer wat jy nie durf versaak nie en jou lewensmaat wat jy nie wil verlaat nie.

‘n Week gelede toe ek my boekrak regpak kom ek af op een van my pa se preekboeke. Nadat hy sy Teologiese studies aan die Universiteit van Stellenbosch voltooi het, was sy eerste gemeente Stutterheim in die Oos Kaap. Die spesifieke preek het die Sondagmore (21 Augustus 1960) gegaan oor Josua 24:15. Dit handel oor Joshua waar hy die volk uitdaag om te kies wie hulle wil dien. Die Gode van hul voorvaders of die die God wat hulle uit Egipte gelei het.  Wat Joshua betref: Ek en my huis sal die Here dien.

Vandag is ek spyt dat ek my pa nie gesien het as ‘n man met talente nie, maar slegs iemand met behoeftes. Ons verhouding kon soveel ryker gewees het.

Dit is jammer dat ek gefokus het op wat hy nie kon doen nie en nie meer op sy visie nie.  Ek sou soveel meer geleer het.

Ons moes soveel saam doen om te oorleef dat ons nie tyd gehad het om oor sy versameling boeke of preke te praat nie.  Ons kon soveel meer gegroei het.

Soms sien ons slegs die probleem in die mens maar nie die mens met die potensiaal nie.

Mag die Here ons denke te vernuwe om met nuwe oë na mense te kyk, verby die uiterlike en die hart van mense raak te sien. Dan sal ons weet wat hul ware nalatenskap is. My pa het alles opgeoffer en sy droom prysgegee om sy kinders alleen deur te sien tot volwassenheid. Ek salueer hom vir die keuse wat hy gemaak het.  Want dit is wat Jesus sou gedoen het.

Petra Snyman, Keimoes

Skildery deur Chrissi Mulder

Seën jou mense!

Toe ek vanoggend Bybelstudie doen, val Spreuke vir my oop en begin ek dié woorde op my kinders en man spreek. Ek voel die beklemming van hoe belangrik dit is om vir jou man en kinders te bid. Dat die tannie in War Room, die fliek so waarheid praat toe sy die vrou vra hoeveel het sy al vir haar man gebid het? Dat ons minder moet vinger wys, maar meer seën oor ons gesinne en onsself moet uitspreek.

Ek weet dis bitter moeilik wanneer mens werk en alles by die huis bymekaar moet hou, dit klink wonderlik om elke dag saam met God genoeg tyd te spandeer, maar dat ons almal daarmee sukkel om dit te doen soms.

Wanneer ek wel tyd vir stiltetyd kry, al is dit nie elke dag nie, is dit vir my beter as goud en silwer, en kan ek voel hoe dié seën reeds my gesin en familie bereik en vashou, selfs al sukkel ek om te bid.

So seën ek my man en kinders uit Spreuke 3:

“My kinders, wat ek en Pappa vir julle leer moet julle nie vergeet nie, hou vas aan wat die Woord vir ons voorskryf, want dit sal vir julle ‘n lang lewe verseker, dit sal maak dat julle ‘n vol lewe het.

Moenie dat liefde en trou by julle ontbreek nie, leef daarmee saam, maak dit deel van julle lewe.

So sal julle guns verwerf en byval vind by God en mense.

My pragtige mensies en my dierbare man, vertrou volkome op die Here en moenie op julle eie insigte staatmaak nie, Ken Hom in alles wat julle doen en Hy sal julle die regte pad laat loop. Dien die Here en vermy wat sleg is, luister na die Gees in julle, dit is die geneesmiddel vir julle, die verkwikking vir jou liggaam.

Vereer die Here met offerandes, gee van alles wat julle het, julle tyd, talente, gawes en besittings.

My kinders, moet nie julle teen teregwysing van God, ek en Pappa en julle onderwysers verset nie.

Dit sal met julle goed gaan, deel altyd wat julle in oorvloed ontvang, mag Gog julle seën met wysheid wat ‘n lang lewe gee, rykdom en eer, die bron van lewe, hou altyd aan hierdie Bron vas.

My geliefde gesin, behou die takt en oorleg in elke besluit, moet dit nie uit die oog verloor nie, dit sal vir julle ‘n mooi lewe verseker, julle sal julle pad veilig loop, en nie julle voete stamp nie, julle sal nie bang gaan slaap nie en rustig slaap, die Here sal julle beskerm Hy sal sorg dat julle nie in ‘n strik beland nie.

Help altyd almal om julle soos en waar julle kan, moenie kwaad word of oordeel vir mense wat geen kwaad aan julle gedoen het nie, moet nooit julle mag misbruik nie, luister na goeie raad.

God seën ons huis en ons sal getrou aan Hom bly, bly altyd beskeie, ons sal versigtig wees met wat in ons harte omgaan, ons sal ons oë hou op die pad vorentoe en reg voor ons uit kyk.

Staan altyd vas op julle waardes en geen storm in die lewe sal julle kan onderkry nie.

In die Naam van die Allerhoogste.”

Ek glo, as meer gesinne hierdie bid en oor hulle lewens spreek, sal dit goed met ons verhoudings, huwelike, en land gaan.

Martmari Rykaart, Kemptonpark

Stuur jou brief of foto aan navrae@leef.co.za