Sit jou hart op papier 2019-01-31T18:33:59+00:00

Foto | Hanneri de Wet

Van uitdaging tot groei

Dit is ’n nuwe jaar; tyd vir bestek opneem. Die gevolgtrekking – 2018 was ’n goeie jaar ten spyte van moeilike uitdagings. Ja, uitdagings wat geleenthede geword het, om die liefdevolle Vadershart beter te kan leer ken en verstaan. Wat ’n genade, of soos ons pastoor genade definieer: instaatstelling. Vader God het my in staat gestel om te ervaar dat moeilik nie noodwendig sleg is nie. Daar is ’n paar moeilike goed in my lewe wat vir my uitstaan: ’n egskeiding, ’n seun wat 800 km vêr moes gaan bly, ’n huisroof helder oordag, waar ek en die skelm mekaar in die oë gekyk het, en nou die mees onlangse uitdaging – ’n beroerte in April 2018. Ek was vreesbevange. Ek, ’n enkelbroodwinner! Waar gaan die geld vandaan kom? En toe die sagte influistering: “Was Ek nie nog altyd daar vir jou nie? Het Ek nie nog altyd oorvloedig voorsien nie?” Eers toe ek halfhartig sê: “Here, laat U wil geskied”, het Sy vrede my oorweldig. En die wonderwerk: minder as ’n maand later, met harde werk en ’n geduldige spraakterapeut kon ek terug gaan werk toe (’n werk waarin ek baie moet praat). Dit is nie altyd maklik nie, maar dit gaan al hoe beter. Soveel so, dat mense wat my nie voor die beroerte geken het nie, weet nie eers dat ek ’n beroerte gehad het nie. Soms frustreer dit my baie om so te sukkel met alledaagse gesprekke (ek het nie besef praat vereis soveel inspanning nie!). Ja, die Goeie Vader het vir my ’n letstel gelos. Let wel: nie ’n siekte of ’n wond nie, maar ’n herinnering aan die wonder wat Hy in my lewe gedoen het. Nou kan ek 2019 ingaan in die wete dat dit nie saak maak of daar vele of min uitdagings is nie: Hy is getrou en betroubaar – Hy los my nooit alleen nie. Hy is altyd goed en Hy laat alles ten goede meewerk vir die wat Hom liefhet en dien. Laastens: Sy liefde is volmaak en onverganklik!

Marietjie Scholtz, Bloemfontein

Opnuut
Mag ons in 2019 van nuuts af
deur die oë van Jesus
die wêreld bekyk …
om geen foute in iemand raak te sien
maar suiwer die uitnemende potensiaal
om Gods Koninkryk op aarde uit te kan deel.
Caro, Oudtshoorn

Naasteliefde

Ons as gesin het die afgelope Desember in Jeffreysbaai vakansie gehou, nadat ons skielik besluit het om wel hierdie Kersfees die grense van Gauteng te verlaat. Dié skielike besluit het meegebring dat ons nie veel van ’n keuse ten opsigte van verblyf gehad het nie. Ons het tuisgegaan in ’n kommune (backpackers) en alhoewel die eenhede die gerief van ’n woonstel bied, deel jy tog die eenheid met nog ander mense.Ons was in ’n eenheid met agt beddens en ons was vyf mense. Met ons aankoms die Maandag is ons in kennis gestel dat ons moontlik nog ’n gas of twee in die loop van die week kan verwag wat saam met ons die eenheid sal deel. Nou, as jy ons as gesin ken, sal jy dadelik weet dat hierdie buite ons gemaksone en gewoonte van vakansie hou is. Ons hou van ons privaatheid. Nietemin was dit nie op daardie stadium vir ons ’n probleem nie. Ons doel met hierdie vakansie is om kwaliteit-gesinstyd te hê en net te rus en te leef!

Foto geneem deur Christine Vosloo

Donderdag ontmoet ons ons eerste gas, Vuyo. Met die eerste handskud het ek die gevoel gekry dat hierdie ervaring iets verrassend en groots gaan openbaar. Soos ons as gesin ’n interaksie met hom het en die wonderlike geselsies oor sy lewe, sy tradisies as Xhosa, sy vertelling oor sy swaarkry-kinderjare, sy “lebola” tradisie, sy werk en sy lewe ontstaan daar ’n vriendskap tussen ons en hom wat ek glo nog vir jare en jare daar gaan wees.

Saam speel ons bordspeletjies op die stoep en lag en gesels lekker. Deel ons beskuit, koeldrank en lekkernye met mekaar. Na ses dae van heerlike kuier is dit vir ons tyd om die Sondag douvoordag te vertrek. Vuyo doen die moeite om op te staan en gereed te wees om ons te groet voor ons ry. Wat ’n hartlike groet en die wete dat hierdie vriendskap sal voortleef.

Met hierdie ontmoeting die eerste dag en die daaropvolgende dae se ervarings en saamleef was die eerste woord wat by my opkom “naasteliefde”. Ek gaan soek weer die definisie op van naasteliefde en vergelyk dit teenoor wat die Woord my geleer het. Die eenvoudige definisie is “enigiemand met wie jy op enige gegewe oomblik interaksie of kontak het”. Dadelik gaan lees ek Lukas 10: 27-37 en die grootste gebod wat Jesus ons gegee het in Mattheus 22: 36-40: “Jy moet jou naaste lief hê soos jouself”.

Edna Prinsloo, Pretoria

Foto geneem deur Cathy Young

Plat op my rug

Ek skryf die vanoggend, plat in die bed, dankbaar vir Lééf se daar wees!

Ek jaag gedurig, doen alles vinnig, bang my tyd is te min. Beplan eindeloos, maak lysies vir ’n vale. Daars altyd uitkomsplanne. Ek’s selfstandig, selfonderhoudend, tot my pa het my kleintyd Selfina genoem.

En … nou lê ek!

Plat op my rug, kussing onder die regterknie met sy drie toegeplakte snye. Krukke binne vatafstand … dis moeilik, die vasgemaaktheid aan die bed. Ek was bang voor die operasie, bang ek raak nie weer wakker nie. Ek’t gedink ek vertrou op Hom, maar nou met die skryf weet ek, ek het nie. Ek’t gedink ek’t heeltemal oorgegee aan my Hemelse Vader, ek het nie.

Om Hom toe te laat in my lewe is nie soos om ’n lysie te maak van nou is daar tyd vir U Here, en Here U het nou my tyd nie. God se wees in my lewe moet heeltemal wees, 24/7, elke sekonde, elke gedagte!

Ek probeer slaap, sluimer in, raak weer wakker, dis Krismisdag. My geliefdes is bo, ek hoor speelgoed val, uitbundige lag, ek’s okei met die nou se alleen. Ek bid, platlêggend, sonder woorde. Ek voel my hart se stadiger klop, ek voel vrede in my asemhaal.

Ek bid! Daar’s nie ’n waarvoor nie, dis net wees by God. Dis net die aanhou herhaal en besef en bly in Psalm 91 uit die app op my foon, “Tanya will live in the shelter of the Most High, she will find rest in the Shadow of the Almighty.”

Dankie Here vir die stilte, dankie vir die ongemak en bedlê, dankie vir die alleen, dankie vir dit alles, dankie vir U vind in dit alles, dankie dat U altyd in beheer is.

Tanya O Connor, Pretoria

Stuur jou brief of foto aan navrae@leef.co.za