Sit jou hart op papier 2019-04-30T20:33:42+00:00

Foto | Hanneri de Wet

Breek oop jou skatte

“En toe hulle aan tafel was, kom daar ’n vrou met ’n albaste fles met egte, baie kósbare nardusolie, en sy breek die fles en gooi dit op Jesus se hoof uit.” Markus 14:3

Jy het seker ook al soos ek die boek gelees wat Erma Bombeck geskryf het in die laaste maande van haar lewe met kanker. Een gedagte daarin het my laat nadink: “As ek my lewe kon oorhê, sou ek daardie kers in die vorm van ’n roos gebrand het. Sou ek meer gereeld mense genooi het, al was my matte vol kolle. Sou ek …”

My ma en twee van haar skoonsusters het altyd geskerts dat hulle die bêre-eetgerei en die high-days-and-holidays-tafeldoeke moet uithaal en gebruik, want hulle spaar dit tog maar net vir hulle mans se tweede vrouens.

Ons almal het bêregoed; kosbare kleinode weggepak in laaie of vertoonkaste of tussen motgifballe en waspapier, ’n paar skoene of leerhandskoene of pêrels nog in sy koopboks. Of sjokolade of speserye, spesiale handeroom, dalk ’n serp in Italië gekoop of ’n teepot wat uit Delft kom, of tafelmatjies uit Egipte. En dis goed om spesiale goed of koester-node te hou, maar wanneer gaan ons dit oopbreek, uitgrawe en gebruik soos hierdie vrou met die nardusolie?

Ook geestelik het iemand moontlik ’n talent of ’n gawe wat jy verseël bêre. Iets wat welgevallig en spesiaal is en wat vir ’n ander sekerlik tot seën kan wees.

Hierdie vrou se oopbreek het gekom toe sy in die teenwoordigheid van Jesus inbeweeg. Toe sy eg en vry raak en Sy teenwoordigheid haar los en ruim laat word.

Mag ek en jy ook in hierdie dae ’n skat uithaal, van iéts ’n seël breek, sodat dit kosbaar en lieflik ’n ontvanger, of selfs Jesus se hart, kan seën.

Hanlie Nel-Smith, Stellenbosch

Foto geneem deur Christine Vosloo

Leef in liefde

Die 1ste Februarie is my skoonma in haar plaashuis doodgeskiet.

Ek wil begin deur te sê, ek was nooit ’n skoondogter in haar huis nie, maar eerder ’n dogter in haar hart.

Met my en haar laaste uitstappie stad toe, twee maande voor haar dood, koop sy vir my die Somer 2018/2019 uitgawe van Lééf met hart & siel (want hierdie tydskrif is so skaars en sy het gedink ek sal dit wil lees).

My lewe is te besig vir tydskrif lees en nog besiger vir Lééf (mens moet geestelik ingestel wees, het ek gedink). So beland my Lééf langs my bedkassie. Onaangeraak.

Vanoggend kry ek eindelik ’n tydjie om stiltetyd te hou en te ween oor “Moekes” wat heeltemal te vroeg van ons gesteel is. Net daar besluit ek, ek gaan haar Lééf gebruik as my stiltetyd. Ek kom so ver as die briewe en lees van ’n dogter wat haar ma verloor het. Haar ma het vir haar ’n plakboek gemaak. Wat ’n pragtige herinnering wat sy kan koester! My trane loop terwyl ek dink wat my (skoon)ma alles vir ons agtergelaat het. Alles kan opgesom word in een woord, naamlik liefde. Sy was ’n lopende voorbeeld van liefde. Almal wat die voorreg gehad het om haar te ken sal hiermee saamstem.

My missie dus (om Ouma se dood te vereer) is om die haat (onder andere rassisme en geldgierigheid) wat die duiwel probeer saai deur die maniér waarop sy dood is te beveg met liefde. Liefde vir my naastes sowel as liefde vir my vyand. Veral liefde vir dié wat ons dink, dit nie ‘verdien’ nie.

My wens daarom is, dat ons almal sal leef met ’n liefde wat die duiwel sal laat spaander.

Lorraine Bruwer, Vorstershoop

Foto geneem deur Christine Vosloo

Bittersoet

Vanoggend was een van daardie wat-kon-wees stondes. ’n Oggend gevul met seer en verlange … en jammerte oor verspeelde kanse en onbenutte guns.

Tydens alledaagse aktiwiteite het ek gewens my gestorwe ma was hier, want ek was besig met haar hartsdinge. Dit sou asemskep-oomblikke gewees het waar sy andersins in eensaamheid en met neerdrukkende gedagtes in ’n aftree-oord ver van my haar wiel-af dae verwyl het.

In KrapLap was die bespiegeling van ‘watter lap sal pas’ en ‘watter swart-en-wit laat my oë die minste swem’ ons ma-en-dogter-ding. Met niemand anders het sy, of kon sy, dit gedoen het nie. Geselsies so eie aan ’n materiaalwinkel het kort-kort opgeduik. Wat ’n energie-inspuiting sou dit wees vir ’n “skat-my-tog-net-na-waarde moeg-geswoegde” liefma.

’n Wyle later sit ek en ’n vriendin en koffie-klets. Ons tafel is binne by die deur. Oogvanger-canapés stroom na die stoep waar twee lang tafels vrolike dames elke ervaring met gusto aangryp. Die lewe word hier gelééf! Sonja bestel wortelkoek wat sein: “Ek is verruklik in my klammigheid en growwe tekstuur. Eet my.” My avontuurlus vir iets anders wink ’n skelpienk macaroon nader. Met die eerste wegsinkhap in krakerige romerigheid weet ek dís my volgende bak-eksperiment. En dink ek aan hoe my bakbedrewe en leermeester-moeder nie die uitstappie sou geniet het nie!

Ek droog my innerlike trane met die wete dit was gekies om nie so te wees nie. En met dankbaarheid vir genades so groot gryp ek elke dag met die uitroep: hinani (hier is ek)… waarheen wil U my stuur?

Caro, Oudtshoorn (skuilnaam)

Foto geneem deur Irma Raspel

Kersie op die koek

Ek het ’n dag beleef vroeër die week wat ek sommer my ‘eierspaan-dag’ noem. Dié soort dag wat jy jouself behoorlik van die vloer moet oplig, jouself moet aanspreek, aanjaag en jouself ’n stoot en stamp moet gee om tog net aan die gang te kom! Op hierdie dag neem ek langer as gewoonlik om die bed op te maak. Jy sukkel met jou hare en om jou ‘prentjie’ mooi in te kleur! (Die rooi lipstiffie help darem altyd ’n bietjie!). Jy voel effe vuisvoos, asof jy maar sonder ’n siekte, tog maar in die bed kon bly vandag. Gelukkig moet ek bieg, hierdie dae is maar min.

Ek ry my draaie, doen my ding en daar sien ek my ‘kersie-op-die-koek’ – my Lééf! My oog val op die Skrif onderaan die voorblad. “U het die mooiste dinge in die lewe vir my gegee” (Psalm 16:6).

Met my trollie, my donkersjokolade-KitKat en my Lééf is ek met ’n huppel in my stap die winkel uit… vol lewe!

Dis die klein dingetjies in die lewe wat die lewe sy kleur en geur gee, nie noodwendig die groot en duur dinge nie. Boonop was dit so lekker om tussen die blaaie van dié uitgawe met my gunstelingfotograaf, Hannerie deWet, te kon kennis maak! Ek skilder so graag haar mooi foto’s.

Vir al die mooi, die diepte, die lekker van die Herfs 2019-uitgawe van Lééf met hart & siel, sê ek dankie!

Annemarie Wessels, Roodepoort

Stuur jou brief of foto aan navrae@leef.co.za