Tuis 2021-06-10T19:52:31+00:00

Gunsteling-artikels uit die Winter 2021-uitgawe

Kom wees deel
Sielskalender
My lewe in ‘n plakboek
Ware liefde veg vir vrede
Namibië, land van sand en stilte
Mooi soos ‘n beminde
‘n Reis tot by die huis…
Al sou die vyeboom nie bot nie, en daar geen druiwe aan die wingerde wees nie …  nogtans sal ek in die Here jubel, sal ek juig in God my Redder.”HABAKUK 3:17-18

Daar waai ’n ysigie bries om die huis vandag en ek merk dat die vyeboom nou sy laaste blare afgeskud het. Ek tel een van die groot geel blare op en sit dit in ’n glaspotjie op ’n tafel waar ek dié stukkie mooi nog ’n tyd lank kan waardeer.

Die son trek yl strepe oor die stoep. Ek talm ’n oomblik om die warmte op my rug te voel. My hart is vanoggend vol en dankbaar. Ons huis was die ganse naweek vol grootmenskinders. “Laat hulle tog veilig by die huis kom en wees asseblief met hulle, Here,” bid ek toe die wit motortjie by die hek uitry. Dis ’n lang pad huis toe.

Vir ’n rukkie is ek stoksielalleen by die huis. Sarah kom vandag eers ’n bietjie later werk en Johan is al vroegoggend huis uit. Ek geniet die stilte. Veraf hoor ek die sagte gedreun van ’n tuinier se blaarmasjien. Die honde lê uitgeput ná die naweek se gespeel voor die verwarmer in my kantoor. Ek maak die beddegoed bymekaar, gooi die kamers se vensters wyd oop en was gou die laaste skottelgoed voor ek myself agter die rekenaar moet tuismaak. Die naweek se saamwees is nog vars in my gemoed.

My gedagtes dwaal egter onwillekeurig na dié tyd verlede jaar en die maande van afsondering wat daarop gevolg het. Die sogenaamde “nuwe normaal” het toe inderdaad alledaags geword. Nou hou ons ons afstand waar ons kan, volg ons die reëls en wag vir almal om ingeënt te word. Wat wel verander het, is ons waardering vir samesyn, vir die klein dingetjies wat ons voorheen as vanselfsprekend aanvaar het, soos handskud en drukkies uitdeel, en winkels toe sonder ’n masker. Ons waardeer ons mense, tyd saam, kuier om ’n tafel (buite).

Maar vir eers lê die toekoms onseker voor ons. Wanneer ons weer eendag sal kan reis, weet ons nie. Of die virus ooit nié met ons sal wees nie, ook nie. Wat ons wel weet, is dat die vyeboom weer sal bot en geil vrugte sal dra, dat die oes goudryp op die lande sal staan en dat God áltyd daar is. En om dié rede sal ons grensloos lééf en aanhou jubel.

Mag jy veilig rus in dié wete, totdat die Lente-uitgawe van Lééf – met hart & sielop 10 September op die rak verskyn.

  • Op 4 September is dit tyd vir die SPAR Women’s Challenge. Hou gerus hul Facebook-blad dop of besoek www.spar.co.za vir meer inligting oor hoe om deel te neem.

Christine Ferreira

Redakteur

Volg Lééf met hart & siel op sosiale media