Tuis 2018-04-30T20:34:01+00:00

Kliek op die foto’s onder of op die indeks bo om verder te lees.

Rubrieke

Siel van ‘n vrou deur Milanie
Vosloo

My hart se punt deur Lizette Murray

Glo soos ‘n kind deur Chante Hinds-Moller

Rubrieke - Diepe water

Dieper water deur Jimi le Roux

Lewensblik deur Marzanne Leroux-Van der Boon

‘Vertrou op die Here met alles wat jy het.’ Spreuke 3:5

“Ons vertrou op die Naam van die Here ons God.” Psalm 20:8

Oor die naweek gebruik ek die tyd om my kantoor ’n slag reg te pak, terwyl Johan buite in die tuin doenig is. Die herfs het vanjaar laat opgedaag. Die Pride of India voor ons kamervenster het nou eers sy blare begin afgooi en lê daar die pragtigste gekleurde blaretapyt op die grasperk. Die voëls baljaar in al die bome wat dié tyd van die jaar bessies dra. In ons woonbuurt is dit stil en rustig, behalwe vir die veraf gekoer van ’n paar tortels. Vandag koester ek dié rustigheid. Die afgelope paar weke was ’n harwar. Maar nóú is dit tyd vir orde skep. Van binne en van buite.

Terwyl ek afstof en regpak, kan ek nie help om dink aan my jongste se kommentaar oor dié onderwerp ’n tyd gelede nie. “Besef Ma dat dit Ma se gunstelingding om te sê, is; “Kom ons skep net eers ’n bietjie orde”. “Ek dink Ma gaan eendag in die hemel aankom en dat dit die heel eerste ding is wat Ma gaan kwytraak daar!”

Ek glimlag oor my kind se insig in sy ma se menswees. Want sien, ek hou van orde. Ek funksioneer op my beste as die lessenaar netjies gepak is, elke ding op sy plek. Ek maak lysies wat netjies afgemerk word sodra ’n taak verrig is.

Maar die afgelope paar weke is ek uitgedaag deur die wanorde van ’n ouer wat weke lank in die hospitaal was, ’n oorsese werksreis te midde hiervan, ons jongste se gradeplegtigheid in die Kaap, ’n broodnodige kuier oor Paasnaweek by ons oudste kind wat ver bly, bronchitis wat my dae lank plattrek en talle werksverpligtinge wat tegelykertyd nagekom moet word. Onvermydelike chaos wat my behoefte aan orde verdring en my siel verdonker.

Toe ek die boekrak in die hoek vir oulaas met ’n stoffertjie afstof, vang my oog die goudbruin omslag van ’n klein gebedsboekie wat lees ‘Bid die name van God’. Ek neem dit van die rak en gaan sit ’n oomblik stil om deur die boekie te blaai.

God is my banier. Hy is die bron van alle lewe. Hy is oneindig. Hy is El Olam, die Ewige God. Hy is die Here. Hy is El Sahddai, die Almagtige. Hy is El Roi. Die God wat my sien. Hy is die God van orde. Ook in my lewe …

Mag jy God opnuut leer ken in die weke wat voorlê tot die volgende aanlyn-uitgawe van Lééf met hart & siel op 1 Junie beskikbaar is.

Christine Ferreira

Redakteur

Volg Lééf met hart & siel op sosiale media