








“Ek weet wat Ek vir julle beplan, sê die Here: voorspoed en nie teenspoed nie; ek wil vir julle ’n toekoms gee, ’n verwagting!” (Jeremia 29:11)
Die jaar is stadig maar seker aan die afwentel. Die dae hier in die noorde van ons land is helder en mooi, en daar val gereeld ’n verkwikkende bui reën. Ons grasperk floreer en die krismisrose het begin blom. Noudat die kinders groot en uit die huis is, is ons pas hierdie tyd van die jaar beslis rustiger as voorheen. Daar is geen meer Kerskonserte en skoolafsluitingsfunksies wat ons besig hou nie. Nou is daar tyd om vroegaand op die stoep te sit en die tuin te geniet, te lees en tyd te maak om allerhande nuwe (klein) avonture aan te pak. Ons hou ook verkieslik nou buite seisoentyd vakansie – ons liefde vir die Oos-Kaap en die see bly diep in ons harte gesetel.
Tydens ’n wegbreek vroeër vanjaar na ons geliefkoosde strand het Johan homself begin leer hoe om linosneewerk te doen. Dié tipe kuns, of handwerk soos hy dit noem, pas hom soos ’n handskoen. Om vir ure lank rustig te sit en kerf, die omgekeerde ontwerp met ink te besmeer en dan versigtig uit te rol, bring vir hom groot vreugde. Dit stil sy gemoed en bevredig sy kreatiwiteit – dis ’n nuwe manier van rus en stilword. Nadat ek onlangs na ’n radiogesprek oor haar jongste boek geluister het, kon ek nie anders as om Marita van der Vyver se nuutste werk aan te skaf nie. Ek het net geweet My jaar van vrees en vryheid (© Tafelberg, 2025) sal vir seker spreek tot die seisoen waarin ek en Johan ons nou bevind. Aftrede is nog lank nie vir ons in sig nie, maar wel om ons pas so te verslap dat daar tyd is vir balans en meer energie vir dié dinge wat ons na aan die hart lê.
In dié boek deel Marita haar en haar man se “noodgedwonge” senior-swerfjaar en reisavontuur deur Europa, Amerika en Suid-Afrika. Tussendeur die reisbeskrywings deel sy wyshede en insigte oor die impak van hierdie uitsonderlike jaar op hul lewens én die mooi wat hulle besef nog vir hulle voorlê. Sy sluit die boek onder meer met dié woorde af: “Ons het albei geleer, ek en die Fransman, om klein oomblikke van vreugde aan te gryp, om te wéét ons is gelukkig terwyl die geluk ons soos ’n brander tref, onverwags, in ’n oogwenk verby. Ons swerftog het my geleer dat ek steeds op pad is na die self wat ek kon gewees het. En hopelik kán wees as ek niks as vanselfsprekend aanvaar nie, as ek altyd verwonderd bly.” Mag jou dae gevul wees met drome, vreugde en verwondering tot die Herfs-uitgawe van Lééf – met hart & siel op 13 Maart 2026 op die rakke verskyn.
Illustrasies Johan Ferreira Foto’s Christine Ferreira & Hanneri de Wet

Christine Ferreira
Redakteur





